يا فالج را خبر مىدهد . اگر ادرار در تمام اوقات تب سفيد باشد ، بسا ممكن است كه تب از فصلى به فصل ديگر نيز منتقل شود . ادرار سرب‌رنگ چنانچه دردى نداشته باشد و ته‌نشين از آن حاصل نشود بسيار بد است . ادرار شيرى ( برنگ شير ) نيز در بيمارىهاى شديد كشنده است « 98 » . در حالت تب‌هاى شديد ، اگر رنگ سپيد ادرار - از هر نوعى كه باشد - بعدا زايل شود دليل بر آن است كه صفرا به سوى سر گرايش دارد « 99 » . اگر ادرار در حالت تب رقيق باشد و يك دفعه سپيد گردد علامت آن است كه تشويشى در عقل روى مىدهد . اگر رنگ ادرار بهنگام بهبودى همچنان سپيد بماند دليل ناپختگى است . ادرار سپيدرنگ معمولى زيت مانند ( روغن مانند ) در تب‌هاى شديد يا دق در پى دارد و يا زنگ خطر مرگ است . بدان كه ادرار ممكن است به رنگ سفيد و مزاج آدمى گرم و صفرائى باشد ، يا اينكه ادرار سرخ‌رنگ باشد و مزاج سرد و بلغمى . هرگاه از مجراى ادرارى بيرون رود و با ادرار نياميزد ادرار همچنان سپيد مىماند . در چنين حالتى بايد ادرار سفيد را بدقت بررسى كرد : اگر رنگ آن بسيار روشن و ادرار داراى درد زياد و غليظ باشد و باوجود اين روشنى ، قوام آن به غليظى بزند بدان كه اين سپيدى از سرما و بلغم است . اگر رنگ ادرار چندان روشن نباشد و درد زياد هم وجود نداشته باشد و آنچه هست ته‌نشين نشود و سپيدى رنگ تغيير نكند ، بدان كه صفرا در كمين نشسته است . اگر در هنگام بيمارى شديد ، ادرار بيمار سپيد و علائم سلامت بيمار موجود بود و بيم آن نمىرفت كه به سرسام گرفتار آيد ، بدان كه ماده تندى به سوى مجراى ديگرى روى آورده است و روده‌ها به پوسته پوسته شدن ( سحج ) گرفتار آمده‌اند . در بيمارىهاى سرد كه ادرار سرخرنگ مىشود يكى از علل زير وجود دارد : 1 - درد و آزار زياد و گدازيدن صفرا ، نظير حالتى كه در قولنج سرد روى مىدهد .

--> ( 98 ) - در نسخهء انگليسى بجاى اين جمله آمده است : « وجود ادرار در جريان يك تب حاد ، نشانه مرگ بيمار است » . ( 99 ) - در نسخهء انگليسى آمده است : « صفرا به دو سو گرايش دارد يا بسوى عضو آماس كرده يا بسوى روده كوچك » .